هشتادپهلو

نویسنده : محمد - ساعت ۳:۳٥ ‎ب.ظ روز جمعه ۱۸ آذر ۱۳٩٠

پینه دستان کشاورز نشان از رنج دوران داشت و برپایی نماز اول وقت بر خاک مزرعه حکایت از سپاسگزاری و شکرخدا بود ... افسوس که به عشق توسعه ی مزرعه آتش را به جان کهنه درختان بلوط و زالزالک اطراف زمینش انداخته بود و آفرینش هر آنچه را غیر زراعت خود بیهوده می دانست ...

دستان ترک خورده از سرما و پیراهن پر از گریس و گازوییل راننده ، تلاش بسیار و رنج بی پایانش را برای تامین معاش خانواده گواهی میداد ... او هم الله و محمد ص و علی ع به پیشانی تراکتورش قاب کرده بود اما از شخم زدن منابع ملی " انفال " ، شخم نادرست و موافق با جهت شیب ، شستن سمپاش و ریختن روغن سیاه در رودخانه کوچکترین برداشت منفی نداشت و خدا را تنها به زبان ، بسیار بسیار ، همیشه شکر می گفت ...

از خوشرویی و برخورد خوبش با مسافران و رعایت احوالشان و بخشیدن کرایه های فراوان به مردم می گفت و به امر به معروف و نهی از منکر توجه جدی داشت ... اما بوق را عصای دست راننده تاکسی می داند و آلودگی صوتی را جدی نمی داند ، فرصت تنظیم موتور و جلوگیری از آلودگی هوا را نه تنها ندارد که ضروری نمی خواند ...

از دولول خوش دستش تعریف می کند و خاطرات ساعت ها استتار و انتظارش برای مراجعه پرندگان به تنها چشمه ی کوهستان ... از معجزه ی موتور برق در سزار و کشکان و سیمره می گوید و لذتی که در کنار آتش بلوط و لطافت بهار برده است ... و همکاران را به این سالمترین و سودمندترین تفریح دعوت می کند ، غافل از بارداری ماهی و تشنگی کبکان و کبوتران ...

تولید و اشتغال را به حق عبادت می داند و می دانیم ... از مشکلات بانک و بیمه و بازار و انرژی و مسایل کارگری می گوید و می پذیریم .. اما دو دو تای ما نمی افتد که چرا همه چیز هست ، همه کار شده ، دو سه میلیارد هزینه شده ، فقط ده بیست میلیون هزینه برای احداث تصفیه خانه ی فاضلاب یا کاشت چند تا درخت شدنی و امکان پذیر نیست و این خواسته ی محیط زیست ظلم و فشار ناجوانمردانه است ، رودخانه که پساب را با خود می برد و دود و دم در هوا گم میشود ! ...

.... انشاء اله تکمیل خواهد شد